Wat deed ze nou toch met die marshmallow?
Het was een grappige anticlimax. Na eindeloze tussenjaarspeculaties over China, backpacken in Argentinië en Nieuw-Zeeland (als ze het al van plan was, stak de pandemie daar een stokje voor) en gescharrel in Amerika, dook prinses Amalia gewoon op in good, old Utrecht, voor een keurige stage bij het Oranjefonds.
“Ze heeft een jaar overgeslagen op school en we hebben tegen haar gezegd: dat jaar heb je tot je beschikking,” zei koning Willem-Alexander vorig jaar over het gap year van zijn oudste dochter. “Om een klas over te doen, als het moet, maar dat is gelukkig niet nodig geweest, of om voor jezelf in te zetten.”
Amalia koos dus voor het laatste en afgaand op kiekjes heeft ze in ieder geval maanden doorgebracht in Californië en New York. En nu kijkt ze dus even rond in Nederland, waar ze twee weken meeliep met het Oranjefonds.
In de eerste week verwerkte ze de aanmeldingen voor vrijwilligersactie NLdoet, in de tweede luisterde ze mee naar pitches van organisaties die hopen in aanmerking te komen voor subsidies van het fonds, voor een project. Hoewel haar gap year privé is, werd dit door de RVD bekend gemaakt, omdat zoiets in Nederland erg moeilijk stil te houden is.
Koning Willem-Alexander en koningin Máxima kregen het Oranjefonds voor hun huwelijk om in te zetten voor maatschappelijke doelen. Het is bewust niet gekoppeld aan hun personen, maar aan de familie, zodat het jaren meekan.
Ook Amalia zal er in de toekomst steeds meer mee te maken krijgen en dan is het toch leuk als je in den beginne van je royal carrière daar nog de marshmallow challenge hebt gedaan. Daarbij is het de bedoeling binnen een bepaalde tijd een zo hoog mogelijk bouwwerk te maken van ongekookte spaghetti, tape, een stuk touw en één marshmallow. Met de opdracht wordt samenwerking en teambuilding gestimuleerd. Van die dingen, altijd handig met het oog op later.
