Nee, ze heeft géén verkering met prins Gabriel.
Over prinses Amalia zijn al de vreemdste dingen beweerd, maar zit er nu nooit een bron van waarheid in die roddels? We nemen de drie bekendste geruchten onder de loep.
‘Amalia gaat in China studeren’
Het was groot nieuws in 2018, toen de Telegraaf meldde dat Amalia – destijds nog maar 14 – begin 2019 naar het United World College in Changshu in China zou gaan.
Er waren aanwijzingen voor: de Oranjes waren in 2015 op staatsbezoek geweest in China en hadden voorafgaand aan het officiële gedeelte er met hun dochters een herfstvakantie doorgebracht, waarin ze onder andere het beroemde Terracotta Leger bezochten.
Het had Amalia ertoe geïnspireerd op het gymnasium in het schooljaar 2016-2017 Chinees als bijvak te doen, zo vertelde haar vader. Willem-Alexander volgde begin jaren tachtig zijn voortgezet onderwijs in een andere vestiging van het Atlantic College, één en één is twee, toch?
Nou, nee. Het was een van de weinige keren dat Willem-Alexander reageerde op een gerucht. De koning zei dat hij het nieuws las, toen hij op de terugweg uit Zuid-Korea een tussenlanding in Parijs maakte. Hij was er ‘verbaasd’ over en belde zijn dochter om haar reactie te peilen.
Amalia moest “heel hard lachen” om het bericht, vertelde de koning, die het verhaal vervolgens “naar de dikke duim” verwees van de betreffende journalist.
‘Amalia heeft een relatie met prins Gabriel van België’
Deze kwam uit de koker van de zuiderburen, waar men dolgraag weer eens wilde schrijven over een wet uit 1830. Leden van het Nederlandse en Belgische koningshuis mogen namelijk niet met elkaar trouwen, volgens die vermaledijde wet.
Huh? Het zit zo: ooit vormden Nederland en België één rijk. Vlak na de onafhankelijkheidsverklaring van België in 1830 legde het Nationaal Congres — dat later de Belgische Grondwet vastlegde — een aantal besluiten vast die de vrijheidsbeperkingen opgelegd door het bewind van Willem I terugschroefden.
Eén daarvan spitste zich wel heel erg toe op de verfoeide noorderburen. Decreet nr. 5 van 24 november 1830 stelt dat ‘leden van het stamhuys van Oranje-Nassau voor altyd uyt alle magt of gezag in België uitgesloten zyn’. Calm down, dear.
Met andere woorden: leden van het Nederlandse koningshuis mogen in België geen enkele machtspositie uitoefenen, zoals overheidsfuncties, politieke ambten of het vorstenschap.
Gabriel en Amalia kennen elkaar omdat hun ouders bevriend zijn, maar het gaat niet verder dan dat
Zou de vonk overspringen, dan valt er vast wel een mouw aan te passen, alleen al omdat de wet tegen het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens is. Prins Gabriel zou als eerste reserve bijvoorbeeld afstand kunnen doen van de troon om te voorkomen dat Gaab en Am in het uiterste geval (als prinses Elisabeth niet op de Belgische troon zou komen) aan het hoofd zouden komen te staan van twee landen. Allemaal theorie, mensen. De twee kennen elkaar omdat hun ouders bevriend zijn, maar het gaat niet verder dan dat.
‘Amalia is lesbisch’
Het was een inkoppertje voor relzuchtigen toen Peter van Rehwinkel in zijn boek ‘Amalia, de plicht roept’ de hypothese behandelde dat de prinses de troon zal moeten opgeven als ze zou willen trouwen met iemand van hetzelfde geslacht.
Opgewonden renden Kamerleden naar de interruptiemicrofoon om Kamervragen te stellen over het puur theoretische geval dat de troonopvolger op vrouwen zou vallen.
Premier Rutte rolde nog net niet met zijn ogen en zei dat ze mocht trouwen met wie ze wilde en dat het kabinet van mening was dat ze dan geen afstand van de troon zou moeten doen.
Over hoe het dan zat met een wettige nakomeling als troonopvolger zei hij: “Het is niet dienstig om nu vooruit te lopen op een dergelijke weging. Dit is te zeer afhankelijk van de feiten en omstandigheden van het specifieke geval, die, zoals je ook terugkijkend kunt vaststellen bij het familierecht, door de tijd heen kunnen veranderen.”
Het moet enig zijn (not!) als wildvreemden zich zo bezighouden met je liefdesleven. Uit het portret dat Claudia de Breij (getrouwd met een vrouw, nóg wat olie op het vuur) over Amalia schreef, blijkt overigens dat de amoureuze belangstelling van de prinses naar jongens uitgaat en dan graag iemand met aardige manieren.
‘Romantisch als ze is, vindt ze het mooi als jongens niet lomp zijn, maar een beetje galante manieren hebben, en het valt haar op dat Duitse jongens dat over het algemeen wat beter begrijpen dan Nederlandse.’
Een prins-gemaal in de toekomst, dus. Maar wel een van haar eigen keuze. ‘Ik kan niets doen zonder de toestemming van het land,’ zegt Amalia. ‘En dat gaat heel ver, je kan me alle kanten op sturen. Tot een bepaald punt.’
Tot een bepaald punt. Wat betekent dat voor zoiets persoonlijks als haar partnerkeuze?
‘Als het de man is die me steunt, van wie ik hou, met wie ik mijn leven door wil brengen en het parlement geeft geen toestemming, nou, dan moeten we nog maar zien wat ik doe. Ik kan niet kiezen ten koste van mezelf. Dan kan ik ook niet het beste geven voor ons land.’
