Waar de andere royal twintigers nog aardig wat vrijheid hebben om zichzelf en het leven te leren kennen geldt voor kroonprinses Leonor slechts één ding en dat is Spanje dienen.
Kroonprinses Leonor van Spanje vierde vrijdag geruisloos haar twintigste verjaardag. Op de socials van het koninklijk huis kon er niet eens een felicitatiekiekje vanaf, het was allemaal business as usual, zo bevreesd is men voor ‘persoonsverheerlijking’. Tranquilízate, querida 🙄.
Leonor in het leger
De jarige zelf was gewoon aan het studeren en trainen op de luchtmachtbasis waar ze haar derde jaar bij de strijdkrachten vervuld. Leonor is er tot nu toe vrij onzichtbaar, in vergelijking met de vele beelden die er werden vrijgegeven bij haar jaar bij de landmacht en marine. In haar eerste jaar had ze het zwaar, intellectueel kon ze het met gemak aan, maar qua conditie schoot ze wel eens tekort. De marine lag haar beter, maar al het zelfvertrouwen dat ze toen toonde zal ook te maken hebben gehad met het feit dat ze toen al de basisopleiding achter de rug had. Niet duidelijk is waarom er over haar tijd bij de luchtmacht zo geheimzinnig wordt gedaan.
Weinig vrijheid voor Leonor
0
Veel vrijheid is haar niet gegund en een tussenjaar zit er ook niet in. Na de zomer van 2026 zal Leonor gaan studeren als voorbereiding op haar leven als fulltime royal. Denk aan internationale betrekkingen, politieke wetenschappen met hier en daar wat geschiedenis – ook hier is ze niet echt vrij in. Dat ze zich toegewijd in dienst stelt van Spanje is inmiddels wel duidelijk, maar hoe ze is als mens is ook voor de Spanjaarden vooralsnog een raadsel. Iets meer openheid zou verstandig zijn. Alles rond Leonor wordt echter streng geregisseerd, op een manier die niet benijdenswaardig is.
‘Morele toewijding’
Dat geldt ook voor de uitdagingen die voor haar liggen. Zie je bij prinses Amalia en prinses Elisabeth nog enige ruimte voor persoonlijke ontwikkeling, een privéleven, humor en een vleugje glamour, Leonor is weinig persoonlijks gegund, niet eens een tussenjaar. Jaime Alfonsín, tien jaar lang stafchef van het Koninklijk Huis, zei in een toespraak waar ook Leonors vader koning Felipe bij was dat de opleiding van de prinses “niet kan worden gereduceerd tot diploma’s of academische prestaties, maar moet focussen op plichtsbesef, institutioneel bewustzijn en morele toewijding aan Spanje.”
Leonor en de liefde
Hij benadrukte dat Leonor “wordt opgeleid om te dienen, niet om op te vallen; om te verenigen, niet om te verdelen.” Hij ging ook in op de kwestie van het huwelijk van de troonopvolger en merkte op dat “het geen beslissing is die uitsluitend bij de prinses ligt”, in lijn met de geschiedenis van het Spaanse erfrecht en de praktijken van andere parlementaire monarchieën. Je kunt alleen maar hopen dat de prinses een denkbeeldige middenvinger opsteekt en ‘dat maak ik zelf wel uit’ denkt. Trouwen uit liefde heeft in de andere Europese koningshuizen goed uitgepakt, tenslotte.
Leonor als staatshoofd
Met dit soort ouderwetse ideeën over de monarchie, zal de prinses haar handen later nog vol hebben aan de boel zo moderniseren dat het koningshuis relevant blijft. Dat betekent het evenwicht zoeken tussen al dat plichtsbesef waar steeds op wordt gehamerd en tegelijk dicht bij de mensen staan, haar gezicht laten zien en de symboliek van het sprookje een beetje oppoetsen. Haar ouders hebben tot nu toe een keurig, maar dodelijk saai traject neergezet. Het zal aan Leonor zijn om wat meer flair aan het Huis van Borbón te geven, zonder meteen de kant op te schieten van haar flamboyante, omstreden opa, gepensioneerd koning Juan Carlos. Ze zal als eerste koningin sinds 1833 haar stempel moeten drukken in het streven naar gelijkheid in Spanje. En o ja, ze moet ook nog trouwen en een opvolger en een eerste reserve produceren. No pressure, dus.
