In Japan heeft inmiddels een forse meerderheid geen probleem meer met een vrouw op de troon. Nu nog even een kleine paleisrevolutie…
Het keizerlijk huis van Japan kampt met de nodige uitdagingen. Het is sterk vergrijsd en telt vooral prinsessen die na hun huwelijk het keizerlijk huis moeten verlaten, waardoor de werklast voor de achterblijvers steeds groter wordt.
Prinses Aiko
Ook de opvolging maakt het keizerlijk huis kwetsbaar, terwijl dat niet zo zou hoeven te zijn. Keizer Naruhito en keizerin Masako hebben slechts één kind, prinses Aiko (24). Slimme en bekwame jongedame, ze zou een uitstekende troonopvolger zijn, maar komt daar niet voor in aanmerking, omdat ze een vrouw is. Dus gaat de hoofdrol te zijner tijd naar haar fletse neefje Hisahito.
Seksistische regel
Over deze seksistische regel wordt al vijfentwintig jaar gedebatteerd en de ongelijke behandeling gaat steeds meer wringen in Japan. De meest recente poll, uitgevoerd door de krant Yomiuri Shimbun, leverde cijfers op die weinig ruimte voor twijfel laten: 69 procent van de respondenten is voorstander van een keizerin op de Chrysantentroon, terwijl slechts 7 procent zich tegen het idee verzet. Deze resultaten bevestigen die van twee andere recente peilingen, eveneens uitgevoerd door Japanse media.
Grote meerderheid
Een van deze peilingen werd afgelopen mei gepubliceerd in de krant Mainichi Shimbun, met vergelijkbare cijfers: 70 procent van de respondenten was voorstander van een vrouw op de troon. Een soortgelijk onderzoek in opdracht van persbureau Kyodo liet een stijging zien van 90% voor de steun voor een wetswijziging.
Oude mannen
Het grootste obstakel voor Aiko is dus niet hoe er in de samenleving over een vrouw op de troon in het algemeen en haar in het bijzonder wordt gedacht, maar een dwarsliggend hof vol oude mannen. En een regering die treuzelt en draalt om die wetswijziging door te voeren omdat de continuïteit van de mannelijke lijn volgens die oude, machtige mannen gehandhaafd zou moeten worden.
Hoezo, sisterhood?
Dit alles terwijl het land nota bene voor het eerst een vrouwelijke premier heeft: tot zover de sisterhood. Intussen laat Aiko onverstoorbaar zien wat ze aan diplomatieke talenten in huis heeft, zodat Japan ziet wat het zal mislopen. Ook aan háár zal het niet liggen.
Er is nog tijd, nu nog wat welwillendheid. Alleen al om Aiko en Amalia, hier in 2006, als volwassen vrouwen en aanstaand staatshoofden weer naast elkaar te zien staan. Wat echt de normaalste zaak van de wereld zou zijn.
PS: Japan is niet het enige land waar de monarchie in het verleden is blijven steken. Ook in het aartsconservatieve Liechtenstein en het toch verrassend moderne Monaco gaan jongens voor in de troonopvolging.
