Hij is er vandaag alweer twintig jaar niet meer. Maar reken maar dat zijn kleinkinderen niet dezelfde zouden zijn geweest zonder hun opa Claus.
Prins Claus maakte maar één van zijn acht kleinkinderen mee. Gravin Eloise, de dochter van Constantijn en Laurentien kwam op 8 juni 2002 ter wereld, net geen vier maanden voor hij overleed na jaren vol ziekte.
En hoewel ook Eloise zich haar opa Claus natuurlijk niet zal heugen, heeft hij een dijk van een nalatenschap achtergelaten voor zijn kleinkinderen, van kroonprinses tot gravin, ongeacht titel en lotsbestemming. Zeven manieren waarop de invloed van prins Claus nu nog voelbaar is in de levens van Amalia, Alexia en Ariane (en natuurlijk hun nichtjes en neefje).
1 – Hij gunde zijn kinderen een doodgewone jeugd
Waar de jonge jaren van prinses Beatrix in het teken stonden van de onrust tussen haar ouders, stonden Claus en Beatrix voor rust en regelmaat. Claus was er een enorm voorvechter van dat zijn zoons naar een normale basis- en middelbare school gingen. De pers moest ver bij de jongens uit de buurt gehouden worden. En er mocht zeker geen onderscheid worden gemaakt tussen de drie jongens.
Willem-Alexander: “Als klein jongetje in Drakensteyn was hij er altijd voor ons. Zoveel mogelijk in ieder geval. Als een normale vader die veel buiten met ons speelde. Hij was altijd wel met iets bezig voor ons en hij stak ook heel veel tijd in ons.”
Het maakte van Willem-Alexander (en zijn broers trouwens) toegewijde vaders. Ook Amalia, Alexia en Ariane zijn zo normaal mogelijk opgevoed, nog verder uit de spotlights dan WA en zijn broers. Zelfs een uitstapje naar McDonald’s was niet uitgesloten voor de prinsessen, juist met hun vader. De band tussen de meiden en de koning is zichtbaar warm.
2 – Hij zorgde voor een koningshuis waarin onvoorwaardelijk van elkaar werd gehouden
Net als (bijna?) elk huwelijk, kende ook het huwelijk van Beatrix en Claus pieken en dalen. Maar de twee waren gek op elkaar, dat was altijd glashelder. De drie prinsen groeiden op in een warm nest, waar ze door hun vader altijd begroet werden met een kus en waar ook duidelijk veel liefde was tussen de ouders.
Dat is ook hoe we Willem-Alexander en Máxima met elkaar kennen: buitengewoon warm, en dat mag ook gewoon gezien worden. Ook met zijn dochters is de koning altijd erg aanhankelijk: hij is er altijd met een hand op de schouder, een steuntje in de rug.
Onvoorwaardelijk, net als zijn ouders het deden. Willem-Alexander: “Ik probeer terug te kijken naar de manier waarop mijn ouders mij begeleid en behandeld hebben. In ieder geval ervoor zorgen dat je geen verschil hebt in de familie, dat je geen verschil maakt tussen de kinderen. De kinderen zijn gewoon alle drie onze kinderen en we houden van alle drie evenveel. En er is absoluut intern geen enkel verschil.”
3 – Hij liet zien dat het belangrijk was dat er binnen het koningshuis aandacht kwam voor eigen keuzes en ontwikkeling
Dat Claus ontzettend worstelde met zijn ‘core business van lintjes knippen’ is welbekend. Hij kreeg niet genoeg kans om zelf iets te doen in zijn tijd als prins-gemaal. En moest dit met een depressie bekopen, al kun je natuurlijk nooit zeker weten hoe zoiets precies tot stand komt.
Hoe het ook zij: Máxima kreeg als koningin wél alle ruimte om zichzelf te ontplooien, met zelfs een hele tweede baan. In 2007 zei ze in een interview al eens over haar schoonvader: “Als er één zaak was waar wij het over eens waren was het wel dat mensen zichzelf moeten ontwikkelen en dat ze daarvoor voldoende kansen moeten krijgen.”
Dat is ook precies hoe de A’s worden opgevoed, vertelde Máxima in het televisie-interview voor haar 50e verjaardag. “Vrijheid is iets mentaals. Ik denk niet in beperkingen, ik denk in mogelijkheden. Dat hebben we onze kinderen ook meegegeven. We richten ons op wat er mogelijk is. Ook voor Amalia, zij kan zich richten op heel veel verschillende zaken. Ik ben heel nieuwsgierig wat ze uiteindelijk zal gaan doen.”
4 – Hij bracht zijn kinderen zijn liefde voor Afrika bij
Als kind woonde de prins tien jaar lang in Tanzania, waar zijn vader bedrijfsleider was van een Duits-Engelse koffieplantage. Dat maakte zo’n diepe indruk op de prins, dat hij zijn zoons later ook mee zou nemen naar Afrika.
Van prinses Amalia weten we ook dat ze tijd door heeft gebracht in Afrika. Een plek waar je als Europese royal nog aardig jezelf kunt zijn, onbespied. En dus een plek die een bijzonder plekje in het hart van de familie heeft.
Niet lang voor zijn overlijden zei prins Claus tegen theoloog Huub Oosterhuis: “In mijn jonge jaren wist ik niet waar ik nu eigenlijk bij hoorde. Bij Duitsland? Bij Afrika? En toen kwam Nederland er ook nog eens bij. Mijn plaats was naast Beatrix, ik hoor bij haar.”
5 – Hij werkte zich op tot ‘huisfotograaf’
Al die lieve foto’s die Willem-Alexander in de loop der jaren heeft gemaakt van zijn dochters? Die kun je rechtstreeks terugvoeren naar trotse vader Claus. Hij was een enthousiast amateurfotograaf en maakte regelmatig foto’s van de prinsen. Lief.
6 – Hij knokte voor de privacy van zijn zoons
Privacy is een groot goed als royal, en eentje waar soms flink voor gevochten moet worden. Dat begreep prins Claus heel goed. Meermalen klaagde hij de Nederlandse roddelbladen aan als ze eens iets onwaars over zijn zonen hadden geschreven. Hij deed er bovendien alles aan om te voorkomen dat hun misstappen te breed werden uitgemeten.
Willem-Alexander heeft dat nog een tandje bij gezet door in 2005 met de Mediacode te komen. Zijn meiden blijven nóg meer uit de pers dan hij en zijn broers vroeger. Zelfs hun beveiligers mogen hem niets vertellen over de privélevens van zijn dochters.
7 – Hij maakte van het kennismakingsbezoek aan Caribisch Nederland a family affair
Dat kennismakingsbezoek van Amalia aan het Caribisch deel van het Koninkrijk? Waar ze in januari naartoe gaat mét Willem-Alexander en Máxima? Ja, ook dat is de invloed van Claus (én Beatrix) geweest.
Prinses Beatrix ging in 1958 solo, ze was toen twintig en dus al iets meer ervaren in het afleggen van bezoeken. Maar toch: moederziel alleen.
Toen Willem-Alexander negentien was, ging hij voor het eerst. Mét zijn ouders.
Zodat hij het vak wat onder de knie kon krijgen. Amalia zal er dankbaar voor zijn dat ze het in januari niet in haar eentje hoeft te doen, zoals haar oma ooit.
En ja: reken maar dat ze van haar ouders meekrijgt, dat haar wijlen opa daar een grote rol in heeft gespeeld.
