Zouden ze willen ruilen?
Kroonprinses Amalia weet ongeveer wat haar te wachten staat. Ooit zal ze, als koningin der Nederlanden, het belangrijkste visitekaartje van het land zijn. Een diplomatieke topvrouw, iemand die zowel met staatshoofden als daklozen moet kunnen praten. En iemand die weliswaar geen macht heeft, maar wier woorden toch gewicht in de schaal kunnen leggen.
En daarmee bevindt ze zich, samen met Ingrid Alexandra van Noorwegen, Elisabeth van België, Christian van Denemarken, Leonor van Spanje en nog wat andere beoogd troonopvolgers in een unieke positie, waar leeftijdsgenoten uit andere blauw bloed families alleen van kunnen dromen.
Niet elke dynastie overleeft
In Europa wemelt het van de adellijke families die ooit aanzien en macht hadden. Lang niet elke dynastie overleefde, veel prinsdommen en koninkrijken zijn teloor gegaan, soms door oorlog, soms omdat een land een republiek werd en soms omdat de familie in kwestie er zelf een potje van maakte.
Nu weegt zo’n familiegeschiedenis van honderden jaar toch nog zwaar mee voor de huidige generaties, die dolgraag de grandeur van de titel (die meestal alleen nog symbolische waarde heeft) in stand houden. En dan komen toch de net-niet collega’s van Amalia in beeld, zoals Vittoria van Savoie (20).
Vittoria, prinses van Savoie
Vittoria is de oudste dochter van prins Emanuel Filiberto, het huidige hoofd van het voorheen koninklijk huis van Savoie. Italië is al sinds 1946 een republiek, maar als het allemaal anders was gelopen, dan zou hij uitstekende papieren hebben om kroonprins van Italië te zijn.
En door de vooruitziende blik van Vittoria’s grootvader, die een paar jaar geleden besloot een einde te maken aan de Salische wet, die twee eeuwen lang van kracht was en die vrouwen verhinderde te regeren, zou Vittoria als oudste kind koningin Vittoria hebben kunnen worden. De kans dat ze ooit zal regeren is zo goed als nihil, maar voor de gendergelijkheid is het geen gek gebaar, zeker niet in een land met zoveel machismo.
Het hoofd van het Koninklijk Huis stelde ook vast dat zijn kleindochter de behandeling van Koninklijke Hoogheid zou moeten krijgen en verleende haar de titel van Prinses van Carignano en Markiezin van Ivrea. Vittoria lijkt er nogal nuchter onder te blijven: ze draaft op bij events die belangrijk zijn voor haar opa en vader, en weet het een en ander van ordes, maar studeert gewoon in Parijs en timmert aan weg als influencer.
Carolina wordt hoofd van het Huis BTS
Ook prinses Carolina de Bourbon-Twee Siciliën (20), hertogin van Palermo en Calabrië, is een ‘virtuele troonopvolger’. Haar vader is het hoofd van het Huis BTS en heeft bepaald dat zij als oudste dochter zijn opvolger wordt en de titel ook weer mag overdragen aan een eventuele volgende generatie. Weet ze wat haar te wachten staat?
“Natuurlijk weet ik dat,” zegt ze in Vanitatis. “Hoewel helaas niemand precies kan weten hoe je toekomst eruit zal zien. In ieder geval geloof ik heel erg in onze familiegeschiedenis en ben ik me ervan bewust dat ik op een dag de teugels van het Koninklijk Huis van Bourbon van Twee Sicilië zal moeten overnemen.”
“Dat brengt bepaalde historische, humanitaire en sociale verantwoordelijkheden met zich mee. En om deze reden hoop ik op een dag mijn studies en de talen die ik heb geleerd te kunnen toepassen.”
De Noorse Wissel
Ook in Noorwegen loopt er een leeftijdsgenoot van Amalia rond die troonopvolger had kunnen worden, met aanzienlijke sterkere papieren dan Vittoria en Carolina. Prinses Märtha Louise is het oudste kind van koning Harald en koningin Sonja. Tot nu toe werd altijd gedacht dat Noorwegen in de jaren zeventig nog een beetje achterliep op het gebied van emancipatie. In plaats van Märtha Louise werd haar jongere broer Haakon de troonopvolger, omdat hij een jongen was.
Nu blijkt dat het in 1986 allemaal anders had kunnen worden. “Ik had er helemaal vrede mee toen ik opgroeide, ik was niet jaloers op mijn broer,” zegt de prinses in Insider Magazine. “Maar toen ik vijftien was, hadden we een vrouwelijke premier die opeens met het idee kwam dat dit fout was. Ik kan me herinneren dat ze bij ons thuis was, mijn opa (koning Olav V) was er ook bij en we hadden een discussie over de vraag of het hele systeem niet veranderd zou moeten worden, zodat ik koningin kon worden.’
“Ze vroegen me: wat wil jij, Märtha? En ik had zoiets van: ‘Ik ben vijftien, wat weet ik van dit soort dingen?’ Uiteindelijk werd besloten om de opvolging te laten zoals die was. Märtha Louise was daar opgelucht over. “Het is een leven waarin veel van je wordt gevraagd, je moet er echt voor kiezen en er honderd procent voor gaan. Dus ik ben blij dat mijn broer de troonopvolger is en ik vind dat hij het geweldig doet. Hij richt zich op alle juiste dingen.”
Haar besluit heeft echter wel enorme gevolgen voor haar oudste dochter Maud Angelica (19), die anders nu een collega van Amalia zou zijn geweest. De wet werd in 1990 alsnog aangepast, om vanaf dat moment het eerstgeboren kind de troonopvolger te laten zijn, zodat Ingrid Alexandra als eerstgeborene van kroonprins Haakon wél koningin kan worden. En of expressieve, creatieve Maud (ze schrijft boeken, ze schildert en exposeert, ze deed mee aan The Masked Singer, ze is quite a personality) er heel erg rouwig om is niet in een keurslijf te hoeven lopen, valt te bezien, maar ze zou wel een hoogst originele kroonprinses hebben kunnen zijn.
