Wie is de toekomstige koningin van Spanje nu echt?
Het ene koningshuis worstelt er meer mee dan het andere: hoe hou je een monarchie fris en fruitig en zorg je dat mensen zich kunnen hechten aan een troonopvolger, zonder die troonopvolger te jong te belasten?
Vooralsnog lijken de Belgen het ‘t best te hebben aangepakt. Prinses Elisabeth is vrij jong betrokken bij de taken van haar ouders, maar kreeg daarnaast ook alle ruimte om naar een normale school te gaan en zich buiten het paleis te ontwikkelen met hobby’s, vriendinnen en andere activiteiten.
Op een of andere manier heeft dat een stevige persoonlijkheid opgeleverd die momenteel studeert in Oxford en ondanks het feit dat ze niet voortdurend in beeld komt toch mateloos populair is. Het helpt dat de zuiderburen gul zijn met kiekjes en dat Elisabeth niet te beroerd is om even over te komen naar Brussel voor belangrijke momenten. Op een of andere manier klopt het allemaal en klikt het tussen de kroonprinses en de Belgen.
Scandinavië
Goede tweede is prinses Ingrid Alexandra van Noorwegen die de Noren sinds haar 18de verjaardag in rap tempo beter leren kennen.
Achterblijver: prins Christian van Denemarken. De Denen weten weinig van hem, maar het gerucht gaat dat volgend jaar, als hij in oktober achttien wordt, hij wat meer op de voorgrond zal treden.
Nederland
Ook kroonprinses Amalia is vrij onzichtbaar, maar die krijgt in dit geval dispensatie. Als je streng beveiligd wordt, is het begrijpelijk dat je even in de luwte wilt blijven. En door het portret van Claudia de Breij voor haar achttiende, zijn we toch al een stuk wijzer geworden over de toekomstige koningin van Nederland.
Wie is Leonor?
Degene die wel een probleem heeft, is kroonprinses Leonor van Spanje (17). Die wuift en speecht er op gezette tijden weliswaar als een pro op los, maar in Spanje weten ze vrijwel niets van de jonge vrouw die ooit het staatshoofd zal worden.
Het is geen geheim dat Leonor vanaf haar prille jeugd al wordt gedrild voor haar toekomstige rol. Haar moeder Letizia is een perfectionist die alles in strakke banen leidt en ook gaarne het woord voor haar dochter voert. Toen ze twee jaar terug samen een bezoek brachten aan Son Roca, een kansarme wijk in Palma de Mallorca, vroeg een meisje spontaan wat Leonor later wilde worden. Kans om te antwoorden kreeg ze niet, haar moeder zei vrij bits: “Niet dat wat ze wil zijn, maar dat wat ze moet zijn.”
Voorstander van drillen
Yikes. In Spanje zijn de meningen over die aanpak verdeeld. Amadeo-Martín Rey y Cabieses , doctor in de geschiedenis, hoogleraar Koninklijke Dynastieën aan de Koning Juan Carlos Universiteit en kenner van all things Spaanse koningshuis, is een voorstander van de troonopvolger al jong in een mal te gieten, om later te kunnen slagen in haar rol.
“Haar opleiding moet draaien om economie, recht, geschiedenis en diplomatie,” zegt hij in Vanitatis. “Maar ook om militaire dienst, haar talen spreken en leren neutraal te blijven en tegelijk oog te hebben voor de problemen van anderen. Het is toegewijd studeren in combinatie met steeds meer de Kroon vertegenwoordigen.”
Ademruimte op het UWC
Veel zelfontwikkeling is er niet bij in die visie, daarom vindt Ricardo Mateos Sáinz de Medrano, historicus en schrijver van boeken over royalty en de adel, het een zegen dat Leonor twee jaar op kostschool UWC Atlantic College doorbrengt.
“De prinses wordt goed opgeleid en ik denk dat ze een goede school in het buitenland voor haar hebben gekozen. Die gezien het curriculum erg ruimdenkend en modern lijkt te zijn, met veel ruimte voor afwijkende meningen en standpunten. Wat mij heel interessant lijkt voor een prinses die zeker niet als een frivool persoon overkomt.”
‘Voor Leonor is het goed dat ze nu haar eigen beslissingen moet nemen’
Royalty journalist Rosa Villacastín deelt die mening.
“Het lijkt me heel goed voor haar om op een school te zitten met studenten van verschillende nationaliteiten en verschillende achtergronden, om het leven vanuit een ander perspectief te zien. Letizia is iemand die haar dochters met beide benen op de grond houdt, maar ze is ook een heel beschermende en strenge moeder.
Voor Leonor is het goed dat ze nu haar eigen beslissingen moet nemen, op alle gebieden, ook in relatie met jongens. Ze zal volgend jaar als een heel ander mens terugkeren dan hoe ze was toen ze naar Wales ging. Het was verstandig om voor zo’n multiculturele opleiding te kiezen.”
Overdreven correct
Ricardo Mateos Sáinz de Medrano denkt dat Leonor zelf al een groot besef heeft van haar rol. “Ze lijkt me voorzichtig te zijn en heeft niet de klassentics die je vaak ziet in sommige kringen. Er lijkt niets arrogants of onfatsoenlijks aan haar te zijn. Ze komt over als een heel correcte jonge vrouw, soms zelfs overdreven correct. Je ziet dat ze haar lotsbestemming heel serieus neemt en een groot plichtsbesef heeft.”
Villacastín is het daarmee eens: “Leonor toont veel zelfvertrouwen als ze een toespraak moet houden, dat ze daar zo jong al ervaring in heeft is gunstig. Ze heeft bovendien aanleg voor talen, dat helpt.”
‘Ik zou willen dat ze zich ook eens ontspande en een beetje van haar jonge jaren geniet’
Rosa ziet ook hoe beheerst de prinses is: “Waar haar zus Sofia nog steeds stoute tienerdingen voor zich heeft, is Leonor zich terdege bewust van de rol die ze speelt als prinses van Asturië en toekomstige koningin van Spanje. Ik zou willen dat ze zich ook eens ontspande en een beetje van haar jonge jaren geniet. Ik begrijp dat het moeilijk is, haar vader en zijn zussen hebben het ook meegemaakt.”
Verbeterpuntje
Zowel de historicus als de journalist zijn het er echter over eens dat er ook wel iets moet veranderen in het Spaanse koningshuis. “Het is eigenlijk onmogelijk om in te schatten hoe Leonor zich ontwikkelt omdat het paleis zo geheimzinnig over haar doet,” zegt Rosa. “We weten goed beschouwd niets van haar.”
Ricardo sluit zich daarbij aan en onderstreept dat een monarchie gebaat is met verbinding: als je niets voelt of herkent bij de hoofdfiguren, is het lastig een band met ze te krijgen en hen te steunen.
“We kennen Leonor amper,” zegt hij. “Het zou goed zijn om haar wat vaker te zien en wat beter te leren kennen. Ik denk dat het tijd wordt voor een interview, een portret, íets. In mijn tijd groeiden we allemaal op met foto’s van Felipe en zijn zussen in tijdschriften. We wisten een beetje hoe ze waren en wat ze graag deden, ze lieten de mensen dichterbij komen. In het geval van Leonor vind ik de afscherming overdadig. Ik weet ook niet of het bescherming is of voorzichtigheid.”
“Op zich begrijpelijk, want tegenwoordig krijg je al snel vanuit alle kanten kritiek. Maar het lijkt me dat Leonor wel een iets prominentere positie verdient, waarin ze wat bekender en zichtbaarder wordt. Zodat ze eens kan vertellen over haar interesses en wat ze graag doet en zou willen doen. Een meisje van zeventien heeft daar vast zo haar gedachten over. Dat is eigenlijk mijn enige kritiek op deze jonge modelvrouw: we weten veel te weinig van haar.”
