De Queen zei het al: ‘I have to be seen to be believed’.
De gastenlijst voor het gala ter ere van de 18de verjaardag van prins Christian op 15 oktober ziet er veelbelovend uit. Prinses Estelle van Zweden komt met haar moeder Victoria mee, prinses Ingrid Alexandra is de +1 van haar vader kroonprins Haakon van Noorwegen. In België is prinses Elisabeth een leuke tiara aan het oppoetsen voor de dresscode white tie – het lijkt een mooi feest te worden met leeftijdsgenoten die later de monarchie van hun land moeten voortzetten.
Vooralsnog schitterend door afwezigheid op de gastenlijst: prinses Amalia. Misschien maakt ze er een surprise appearance van, misschien blijft ze thuis, misschien is ze elders. De studie is altijd een goed excuus om ergens onderuit te komen. Haar PPLE colleges lopen tot vrijdag 20 oktober, de tentamens beginnen op 23 oktober. Dat bijt op zich niet met een avondje in een fraaie jurk met een glaasje champagne en het ligt niet voor de hand dat een studiebol als zij erg achter is met de stof. Maar je wéét het niet.
Een securitydingetje zal het ook niet zijn, zelden ben je als royal veiliger dan entre nous in een paleis, met om de meter een lijfwacht. Dus misschien gewoon geen zin? Dat zou jammer zijn, want monarchieën bevinden zich in heel Europa op een kantelpunt dat vraagt om het moderniseren en relevant houden van een oud instituut.
Daar heb je jonge mensen voor nodig, die op hun beurt de monarchie laten leven voor hun leeftijdsgenoten. Door onderwerpen aan te snijden die leven onder hun peers en door te verbinden, maar ook door het land af en toe eens te vertegenwoordigen in een fraaie jurk: zonder franje geen Oranje.
Valt die wisselwerking weg, dan droogt de allure van een koningshuis snel op. De Queen zei het al: ‘I have to be seen to be believed’, je moet zichtbaar zijn om als publiek figuur voor mensen te gaan leven. Prinses Leonor van Spanje was de afgelopen twee jaar amper in beeld wat haar op veel kritiek kwam te staan. Niet voor niets worden haar mijlpalen in het leger momenteel uitbundig gedeeld. Het valt ter plekke erg in de smaak, je wilt je aanstaande staatshoofd toch een beetje leren kennen als volk.
Om die reden staat ook de agenda van prins Christian vanaf dit najaar wat voller. Ook hij is de afgelopen tijd slechts sporadisch in beeld geweest, maar er staat voor zijn verjaardag een documentaire klaar en hij zal zijn ouders vaker vergezellen op werkbezoeken, zolang school dat toestaat.
Prinses Elisabeth bewijst dat het kan: studeren en intussen ook regelmatig iets voor het familiebedrijf doen. En dan niet alleen de nationale hoogtepunten, maar ook zoiets als zonder fanfare haar vader vergezellen toen België in shock was toen in Strépy-Bracquegnies een auto met twee inzittenden inreed op een carnavalsstoet. Zes mensen kwamen om het leven, 37 mensen raakten gewond en dat ze kwam luisteren naar de verhalen deed de betrokkenen goed.
Prinses Amalia kan er niets aan doen dat ze momenteel een beperkt rotleven heeft door haar opgeschroefde beveiliging. Ze heeft ook de pech op te groeien in een royal gezin dat wat betreft PR in 2003 is blijven steken, zeg maar de tijd voor Facebook en andere socials communiceren met de rest van de wereld totaal veranderde. En je zou kunnen zeggen: ze heeft haar toelage teruggestort, ze is niemand iets verplicht, behalve misschien Koningsdag en Prinsjesdag.
(c) RVD
En dat ís ook zo, maar toch voelt het ongemakkelijk dat iemand die inmiddels bijna twintig is en ooit een grote rol in het land zal spelen zo onzichtbaar blijft. Hoe gaat ze voor ons leven als we niet met haar kunnen meeleven? Hoe kan ze mensen van haar leeftijd en jonger dan dat enthousiasmeren als ze een vraagteken blijft? Het is te hopen dat ze zondagavond voor een verrassing zorgt in en Kopenhagen zal shinen zoals alleen zij dat kan. Maar we hebben er een hard hoofd in dat ze zal opduiken. En dat zou een gemiste kans zijn.
