‘Een goede komaf hebben heeft veel voordelen.’
Het is nog niet aan de orde en het gaat alleen de twee hoofdpersonen aan, maar toch was de mogelijke partner van prinses Elisabeth deze week onderwerp van gesprek.
Belgische royalty-expert Wim Dehandschutter sprak in de rubriek ‘Drinken ze bruis in het koningshuis?’ met presentator Vincent Fierens over hoe ze daar in België tegenaan kijken: “Een goede komaf hebben heeft veel voordelen.”
Ooit trouwden royals vrijwel altijd met ‘ons soort mensen’. Het was makkelijker, er was meer vertrouwen, het was een elitedingetje. Tegenwoordig zijn Europese koningshuizen vergeven van de ex-burgers, die door hun huwelijk in een koninklijke familie zijn getrouwd en bewijzen dat je echt geen blauw bloed hoeft te hebben om een succesvol en geliefd royal te zijn.
Er zijn in Europa momenteel een paar uitzonderingen: prinses Sophie van Liechtenstein is een geboren hertogin van Beieren en erfprinses Stéphanie is een geboren gravin De Lannoy. En koningin Mathilde van België (hier tijdens het verlovingsfeest met kroonprins Filip, die rode vlekken in zijn nek had van de spanning) ging als jonkvrouw d’Udekem d’Acoz het huwelijk in dat haar tot prinses zou maken. In een vrij traditioneel koningshuis als dat van de zuiderburen, zou zo’n achtergrond best wel eens mee kunnen tellen.
“Je bent beter van goede komaf,” zegt Dehandschutter (hier links naast collega Rick Evers). “Uit een adellijke familie komen bijvoorbeeld, blauw bloed hebben of misschien uit een welgestelde familie komen. Dat heeft voordelen. Burgerjongens zijn niet echt in zwang binnen de koninklijke familie, maar als je naar het buitenland kijkt, dan is er misschien wél een mogelijkheid. De Zweedse kroonprinses Victoria is getrouwd met haar fitnessinstructeur en de Noorse kroonprins Haakon is getrouwd met een alleenstaande moeder, die een drugsverleden, of een onstuimig verleden had. Dus, het kan wel. Als Elisabeth mee wil gaan met haar tijd moet ze met een ‘gewone jongen’ thuiskomen.”
Prompt volgde de discussie die ook rond prinses Amalia werd gevoerd: of het ook een meisje mag worden? “In theorie kan ze met een vrouw naar huis komen, maar in de praktijk denk ik dat dat een beetje gevoelig gaat liggen,” aldus Wim. “Voor Elisabeth is het belangrijk dat ze de continuïteit van de monarchie garandeert en dat betekent dat ze kinderen moet krijgen. Een troonopvolger moet geboren worden op een natuurlijke manier binnen een huwelijk en als je de wetenschap erbij moet halen, denk maar aan IVF of adoptie, dan ligt dat een beetje moeilijk.”
Duidelijk is al wel dat haar toekomstige partner geen koning genoemd zal worden. “Dat heeft te maken met dat koningshuizen op een ouderwetse (en bijna seksistische) manier denken, waarbij ‘de man hoger staat dan de vrouw’. Een koning kan een koningin hebben, maar een koningin die een hoger aangeschreven koning heeft? Dat wringt. Ik denk dat de toekomstige man van Elisabeth prins of prins-gemaal genoemd gaat worden.” Zoals bijvoorbeeld prins Philip zijn leven lang was.
Royal verkeringen spelen zich net als vroeger zoveel mogelijk achter de schermen af, iets wat een hele uitdaging is geworden in de tijd van het fotomobieltje (al werd ook prinses Beatrix in 1965 uiteindelijk betrapt met haar Claus, kuierend door de bossen). Maar logisch is het wel: jonge mensen moeten elkaar goed leren kennen voor dat de hele wereld gaat meekijken en er iets van gaat vinden. Daar is het adellijke netwerk dan wel weer ideaal voor, om rustig ergens over de grens op een bevriend landgoed zonder pottenkijkers te kunnen, euh, verkeren.
En het kan: zonder enige ruchtbaarheid vooraf werd Letizia Ortiz in 2003 de verloofde van kroonprins Felipe van Spanje. En recenter verraste kroonprins Hussein van Jordanië iedereen door ook met een volkomen onbekende verloofde op de proppen te komen: Rajwa Al Saif.
Het is vermoedelijk de droom van elke beoogd troonopvolger om het zo te kunnen doen. Eerst in alle rust samen wat opbouwen en discreet wennen aan het leven ten paleize en er pas als het serieus wordt mee naar buiten komen. Het heeft in ieder geval de voorkeur boven steeds wisselende vriendinnen die het toch steeds het veld moesten ruimen.
Voor Isabel Sartorius en Eva Sannum (hier in 2001 met de Spaanse kroonprins) kan het niet prettig zijn voorgoed de ex van koning Felipe te zijn. Kroonprins Haakon heeft aardig wat vriendinnen gehad voor hij zijn hart verloor aan Mette-Marit…
… en ook Yolande Adriaansens en Emily Bremers (hier in 1996 bij Paleis Noordeinde), die ooit een relatie hadden met koning Willem-Alexander, weten dat verkering hebben met een royal een enorme wissel trekt op je privacy en bewegingsvrijheid. Geen wonder dat jonge royals tegenwoordig proberen een potentiële partner zoveel mogelijk buiten beeld te houden, om alle partijen een beetje te sparen.
Dehandschutter denkt overigens dat prinses Elisabeth de aanbidders voor het uitkiezen heeft: “Ze heeft veel troeven. Ze is knap, intelligent en rijk. Dat zijn zaken waar ze mee kan uitpakken. Er is zelfs een onderzoek geweest in ‘Point de Vue’, een groot societyblad in Frankrijk, naar de ‘meest begeerlijke vrijgezellen in adellijke kringen’. Op de eerste plaats stond Amalia, de kroonprinses van Nederland en op de tweede plaats Elisabeth.”
Ooit zullen we uitbundig kunnen meeleven en zwijmelen, maar vooralsnog geldt: laat ze nog maar even met rust en vooral: laat het hun eigen keuze zijn.
